آخرین مطالب
امکانات وب
هیوسین
Hyoscine
موارد استفاده هیوسین
هیوسین برای رفع اسپاسم گوارشی یا ادراری تناسلی، قاعدگی دردناک همراه با اسپاسم و اسپاسم حاد، مانند قولنج صفراوی یا کلیوی به کار می رود.
مکانیسم اثر هیوسین
این دارو به دلیل اثرات ضد موسکارینی، باعث شل شدن عضلات صاف حفرات شکمی و لگن می شود.
فارماكوكينتيك هیوسین
تا حدودی از طریق مجرای گوارش جذب می شود و طول مدت اثربخشی آن کوتاه تر از آتروپین است.
موارد منع مصرف هیوسین
.۱به دلیل اثر گشاد کنندگی مردمک چشم، هیوسین نباید در بیماران مبتلا به گلوکوم تجویز شود.
.۲این دارو در بیماران مبتلا به پورفیری نباید مصرف شود.
هشدارها هیوسین
.۱در افراد سالمند مبتلا به بیماری انسداد مجاری ادرار یا بزرگی پروستات با احتیاط مصرف شود.
.۲در موارد ابتلا به بیماری های زیر با احتیاط مصرف شود:
تاکیکاردی، نارسایی قلبی، انسداد فلجی روده، کولیت اولسروز و تنگی پیلور
عوارض جانبی هیوسین
بروز خشکی دهان، کاهش موقت تطابق چشم و گاهی تاکیکاردی از عوارض جانبی این دارو هستند.
نکات قابل توصیه هیوسین
.۱در طول مدت مصرف این دارو، به دلیل احتمال بروز خواب آلودگی از رانندگی و کار با ابزاری که نیاز به هوشیاری دارند، خودداری شود.
.۲محلول تزریقی این دارو را می توان با محلولهای تزریقی دکستروز و کلرور سدیم ۰/۹ درصد مخلوط کرد.
مقدار مصرف هیوسین
خوراکی:
بزرگسالان : ۲۰ میلی گرم ۴ بار در روز مصرف می شود.
کودکان : در کودکان ۱۲-۶ ساله مقدار ۱۰ میلی گرم سه بار در روز تجویز شود.
تزریقی: مقدار ۲۰ میلی گرم به صورت عضلانی و یا وریدی ( در اسپاسم شدید) تزریق می شود کههیوسین در صورت لزوم پس از نیم ساعت قابل تکرار است.
شیاف:
بزرگسالان : روزی ۳-۱ شیاف در روز مصرف می شود.
کودکان: یک شیاف در روز مصرف می شود.
اشکال دارویی هیوسین
Tablet:۱۰ mg
Suppository: ۱۰ mg
Pediatric Suppository : ۷.۵ mg
Injection: ۲۰ mg/ml