سلامت و سبک زندگی

خرید بک لینک

آخرین مطالب

امکانات وب

دارو اکسپکتورانت

اکسپکتورانت

Expectorant

موارد استفاده اکسپکتورانت

اکسپکتورانت برای کاهش غلظت و چسبندگی خلط و تسهیل خروج آن از ریه ها، کاهش موکوس ریوی و تبدیل سرفه های خشک به سرفه ترشحی و خلط آور استفاده می شود.

مکانیسم اثر اکسپکتورانت

اکسپکتورانت حاوی ترکیباتی است که موجب رقیق شدن خلط و خروج آن از ریه ها می گردند. کلرفنیرامین موجود در این فرآورده با اثرات ضد هیستامین، فنیل پروپانول آمین با اثر مقلد سمپاتیک ضداحتقان و گایافنزین با کاهش چسبندگی خلط و تسهیل خروج آن، در نهایت باعث تسکین سرفه های خشک و نرم شدن مخاط ریه و تخلیه خلط می شوند.

عوارض جانبی اکسپکتورانت

اگرچه هر یک از اجزای این فراورده، عوارض جانبی مشخص دارد ولی با مقادیر به کار برده شده در این فرمولاسیون عارضه قابل توجهی ایجاد نمی کنند.

تداخل دارويي اکسپکتورانت

مصرف همزمان این دارو با سایر ترکیبات مضعف CNS موجب تشدید اثرات هر دو گروه دارویی می شود.

اشکال دارویی اکسپکتورانت

Syrup: ( Guaifenesin ۱۰۰ mg + Chlorpheniramine Maleate ۲ mg + Phenylpropanolamine HCl ۵ mg ) /۵ ml

سلامت و سبک زندگی...

ما را در سایت سلامت و سبک زندگی دنبال می‌کنید

برچسب: اکسپکتورانت,expectorant, نویسنده: salamatism بازدید: 55 تاريخ: شنبه 29 مهر 1396 ساعت: 13:37

دارو دیفن هیدرامین

دیفن هیدرامین

Diphenhydramine

موارد استفاده دیفن هیدرامین

دیفن هیدرامین در درمان رینیت وازو موتور، کهیر و کهیر غول آسا، در درمان پارکینسون و واکنشهای اکستراپیرامیدال ناشی از داروها، تهوع و استفراغ ناشی از مسافرت یا حرکت، به عنوان بی حس کننده موضعی در دندان پزشکی و به عنوان یک خواب آور ملایم به کار می رود.

مکانیسم اثر دیفن هیدرامین

اثر ضدیت دارو به دلیل رقابت با آنتی هیستامین برای اتصال به گیرنده های H۱ است. ضد سرفه بودن دیفن هیدرامین به علت اثر مستقیم بر مرکز سرفه در بصل النخاع است. این دارو بر گیرنده هایH۱ مغز اثر گذاشته و باعث بروز اثرات خواب آوری می شود. اثر بی حس کنندگی موضعی آن به دلیل شباهت ساختمانی آن با بی حس کننده های موضعی است.

فارماكوكينتيك دیفن هیدرامین

این دارو از طریق خوراکی به خوبی جذب می شود. دیفن هیدرامین زمان شروع اثر آن حدود ۶۰-۱۵ دقیقه بعد از مصرف است. دفع آن کلیوی است و اغلب به صورت متابولیت طی ۲۴ ساعت دفع می شود.

موارد منع مصرف دیفن هیدرامین

در صورت وجود پورفیریا نباید استفاده شود.

هشدارها دیفن هیدرامین

۱- مصرف این دارو در صرع، هیپروتروفی پروستات، احتباس ادرار، گلوکوم و بیماری های کبد باید با احتیاط صورت گیرد.
۲- احتمال بروز سرگیجه، تسکین بیش از حد، اختلال شناخت و کاهش فشار خون ناشی از مصرف این دارو در سالخوردگان بیشتر است.
۳- مصرف طولانی مدت این دارو باعث خشکی دهان و گلو و پوسیدگی دندان می شود.
۴- در صورت مصرف این دارو تشخیص آپاندیسیت و علایم سمی بر گوش ناشی از مصرف سایر داروها مشکل می شود.

عوارض جانبی دیفن هیدرامین

گیجی، سردرد، عوارض پیسکو موتور، عوارض ضد موسکیرانی مانند خشکی دهان، تاری دید، دوبینی و اختلالات گوارشی از عوارض شایع مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي

مصرف همزمان این دارو با مضعف های CNS ممکن است اثرات مضعف آن را افزایش دهد. استفاده همزمان آن با داروهای آنتی کولینرژیک عوارض جانبی این دارو را تشدید میکند. مصرف همزمان داروهای سمی برای گوش دیفن هیدرامین مانند سالیسیلات ها و وانکومایسین با این دارو ممکن است علایم اثرات سمی آنها بر روی گوش از جمله وزوز گوش و سرگیجه را بپوشاند.

اشکال دارویی دیفن هیدرامین

Elixixr:۱۲.۵ mg/۵ ml
Tablet:۲۵/mg

سلامت و سبک زندگی...

ما را در سایت سلامت و سبک زندگی دنبال می‌کنید

برچسب: دیفن هیدرامین,diphenhydramine, نویسنده: salamatism بازدید: 44 تاريخ: شنبه 29 مهر 1396 ساعت: 13:37

دارو دیگوکسین

دیگوکسین

Digoxin

موارد استفاده دیگوکسین

دیگوکسین در درمان نارسایی احتقانی قلب و برای پیشگیری و درمان آریتمی قلبی مصرف می شود.

مکانیسم اثر دیگوکسین

دیگوکسین نیروی انقباضی قلب را افزایش داده و هدایت الکتریکی آن را کاهش می دهد. تصور می شود افزایش سرعت و نیروی انقباضی عضله قلب ناشی از مهارت حرکت یون های سدیم و پتاسیم از غشاء سلولی عضله قلب باشد. این دارو سرعت هدایت قلبی را کاهش داده و دوره تحریک ناپذیری گره دهلیزی-بطنی را افزایش می دهد.

فارماكوكينتيك دیگوکسین

فراهمی زیستی قرص دیگوکسین ۸۰-۶۰ درصد و الگزیر و محلول تزریقی آن ۸۵-۷۰ درصد است. پیوند دیگوکسین به پروتئین کم می باشد(۲۵-۲۰ درصد). متابولیسم این دارو به میزان کم در کبد صورت می گیرد. نیمه عمر دارو ۴۸-۳۶ ساعت است که در صورت ابتلا به بی ادراری، ۶-۴ روز خواهد بود. اثر دارو از راه خوراکی پس از ۲-۰.۵ ساعت و از راه تزریقی پس از ۳۰-۵ دقیقه شروع می شود. زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر از راه تزریقی ۴-۱ ساعت و از راه خوراکی ۶-۲ ساعت است. طول اثر دارو از راه تزریقی و خوراکی ۶ روز است. دفع دیگوکسین کلیوی است.

موارد منع مصرف دیگوکسین

این دارو در صورت ابتلا به فیبریلاسیون بطنی و وجود حساسیت مفرط به دیگوکسین مصرف نشود.

هشدارها دیگوکسین

۱- این دارو در صورت وجود کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک همراه با انسداد جریان خروجی از بطن چپ، مشکل قلبی-ریوی، نارسایی قلبی با اختلال عملکرد دیاستولی، سندرم W-W-P ، انسداد گره دهلیزی بطنی، اختلال عملکرد گره سینوسی-دهلیزی، اختلالات الکترولیت ها (کاهش کلسیم، پتاسیم و منیزیم، افزایش کلسیم خون) مشکل کلیوی باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲- در بیماران سالخورده و بیمارانی که از دستگاه ضربان ساز مصنوعی استفاده می کنند، تنظیم دقیق مقدار مصرف دارو ضروری است، زیرا ممکن است دچار مسمومیت شوند.
۳- اندازه گیری مقدار ثابت و حداقل غلظت دارو در سرم در طول درمان با این دارو ضروری است. پی گیری وضعیت ECG و تعیین غلظت الکترولیت ها در سرم نیز ضروری می باشد.
۴- قرص های دیگوکسین، دارای فراهمی زیستی متفاوتی هستند و این مسأله باید در دیژیتالیزه کردن (یعنی تجویز دیگوکسین و تنظیم دوز آن برای بیمار) بیمار، یا در درمان نگهدارنده با قرص های دیگوکسین مد نظر قرار گیرد.
۵- هر ۵۰ میکروگرم از دیگوکسین تزریقی، از نظر مقدار مصرف معادل با ۶۲.۵ میکروگرم قرص یا الگزیر می باشد.

عوارض جانبی دیگوکسین

بی اشتهایی، تهوع، استفراغ، اسهال، درد شکم، اغلب با مصرف مقادیر زیاد دارو مشاهده شده است. اختلالات بینایی، سردرد، کسالت، خواب آلودگی، اختلال فکر، توهم، هذیان، آریتمی و بلوک قلبی با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارويي دیگوکسین

مصرف همزمان کینیدین و آمیودارون با دیگوکسین ممکن است موجب افزایش قابل توجه غلظت سرمی دیگوکسین شود. مصرف همزمان آمفوتریسین B با دیگوکسین ممکن است احتمال بروز مسمومیت با گلیکوزیدهای قلبی ناشی از کاهش پتاسیم خون را افزایش دهد. کینین، کلروکین وهیدروکسی کلروکین در صورت مصرف همزمان با دیگوکسین، ممکن است غلظت پلاسمایی دیگوکسین را افزایش دهند. دیلتیازم، وراپامیل و احتمالاً نفیدیپین در صورت مصرف همزمان با دیگوکسین، ممکن است غلظت پلاسمایی دیگوکسین را افزایش دهند. خطر بروز بلوک دهلیزی-بطنی و برادی کاردی با مصرف همزمان با وراپامیل افزایش می یابد. در صورت مصرف همزمان استازولامید، مدرهای لوپ و تیازیدی با دیگوکسین، خطر بروز مسمومیت با دیگوکسین ناشی از کاهش پتاسیم خون افزایش می یابد. اثر دیگوکسین در صورت مصرف همزمان با اسپیرونولاکتون افزایش می یابد. مصرف همزمان داروهای مسدودکننده گیرنده بتا-آدرنرژیک همراه با دیگوکسین، ممکن است باعث تشدید اثر آهسته کننده هدایت گره دهلیزی-بطنی شود. خطر بروز آریتمی با مصرف همزمان داروهای مقلد سمپاتیک افزایش می یابد.

اشکال دارویی دیگوکسین

Oral Drop: ۰.۵ mg/ml
Elixir: ۰.۰۵ mg/ml
Tablet: ۰.۲۵ mg
Injection: ۰.۵ mg/۲ml

سلامت و سبک زندگی...

ما را در سایت سلامت و سبک زندگی دنبال می‌کنید

برچسب: دیگوکسین,digoxin, نویسنده: salamatism بازدید: 46 تاريخ: شنبه 29 مهر 1396 ساعت: 13:37

دارو پرومتازین

پرومتازین

Promethazine

موارد استفاده پرومتازین

پرومتازین برای درمان علامتی حساسیت هایی چون تب یونجه، کهیر، درمان فوری واکنش های آنافیلاکسی، درمان تهوع، سرگیجه، اختلالات لابیرنت، بیماری مسافرت و داروی بیهوشی مصرف می شود.

مکانیسم اثر پرومتازین

تصور می شود که این دارو به طور غیر مستقیم باعث کاهش تحریک سیستم مشبک تنه مغزی می شود. همچنین از طریق رقابت با هیستامین برای اتصال به گیرنده H۱ در سلول هدف، از واکنش هایی که تنها با واسطه هیستامین بروز می کند، جلوگیری می نماید، ولی در صورت بروز آن ها را از بین نمی برد. این دارو احتمالا با مهار گیرنده های شیمیایی در بصل النخاع (CTZ) اثر ضد استفراغ و ضد سرگیجه خود را اعمال می کند.

فارماكوكينتيك پرومتازین

پرومتازین به خوبی از راه خوراکی و از محل تزریق جذب می شود و متابولیسم آن کبدی است. شروع اثر این دارو از راه خوراکی ۶۰-۱۵ دقیقه و از راه تزریق عضلانی تقریبا ۲۰ دقیقه و از راه وریدی حدود ۵-۳ دقیقه بعد از مصرف می باشد. طول مدت اثر تسکین بخشی آن حدود ۸-۲ ساعت و طول مدت اثر ضد هیستامین آن ۱۲-۶ ساعت است. این دارو به آهستگی از راه کلیه و مدفوع و عمدتاً به صورت متابولیت های غیرفعال دفع می شود.

هشدارها پرومتازین

۱. احتمال بروز سرگیجه، تسکین، اختلال شناخت و کمی فشار خون در بیماران مسن وجود دارد. همچنین علائم اکستراپیرامیدال بخصوص پارکینسون، اختلال در نشستن، خوابیدن و درازکشیدن و دیسکینزی مداوم نیز در بیماران مسن بیشتر است، به خصوص اگر مقادیر مصرف زیاد باشند یا از شکل تزریقی دارو استفاده شود.
۲. این دارو درموارد زیر باید با احتیاط فراوان تجویز شود: انسداد مثانه، هیپروتروفی پروستات، احتباس ادرار، اغما، گلوکوم با زاویه بسته و یرقان.
۳. این دارو ترجیحاً باید از طریق تزریق عضلانی عمیق مصرف شود. در صورت تزریق وریدی، غلظت دارو باید کمتر از mg/ml۲۵ بوده و سرعت تزریق نباید از mg /min۲۵ تجاوز نماید.

عوارض جانبی پرومتازین

خواب آلودگی، هیجان، عصبانیت، بی قراری، از دست دادن مهارت در انجام کار یا بی ثباتی، حرکات پرشی عضلات سر و صورت، رعشه و تکات دادن دست ها، تاری دید، کاهش هوشیاری به ویژه در کودکان، خشکی دهان، کمی فشار خون و حساسیت به نور از عوارض جانبی مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي پرومتازین

مصرف همزمان پرومتازین با داروهای مضعف CNS، داروهای مهار کننده مونوآمینواکسیداز و ضد افسردگی های سه حلقه ای ممکن است باعث تشدید آثار مضعف CNS این داروها با پرومتازین شود. مصرف همزمان با داروهایی که باعث ایجاد واکنش های اکستراپیرامیدال می شوند ممکن است شدت و دفعات بروز واکنش های اکستراپیرامیدال را افزایش دهد. مصرف همزمان لوودوپا با پرومتازوین ممکن است اثرات لوودوپا را به علت مسدود شدن گیرنده های دوپامین در مغز مهار کند. اثر برگیرنده آلفا آدرنرژیک اپی نفرین در صورت مصرف همزمان با پرومتازین ممکن است مهار شود. مصرف همزمان بروموکریپتین با پرومتازین ممکن است باعث افزایش غلظت سرمی پرولاکتین شود و با اثر بروموکریپتین تداخل کند. مصرف همزمان پرومتازین با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز آگرانولوسیتوز را افزایش دهد.

اشکال دارویی پرومتازین

Coated Tablet:۲۵mg
Syrup: ۱۱۳mg/۱۰۰ml(as HCI)
Injection: ۲۵mg /۱ ml

سلامت و سبک زندگی...

ما را در سایت سلامت و سبک زندگی دنبال می‌کنید

برچسب: پرومتازین,promethazine, نویسنده: salamatism بازدید: 41 تاريخ: شنبه 29 مهر 1396 ساعت: 13:36

دارو سفتازیدیم

سفتازیدیم

Ceftazidime

موارد استفاده سفتازیدیم

سفتازیدیم از سفالوسپورین های نسل سوم است که بر علیه باکتری های منفی به ویژه گونه های پسودوموناس موثر است. این دارو در درمان عفونت های ناشی از باکتری های گرم مثبت و گرم منفی حساس به دارو، از جمله عفونت های مجاری صفراوی، فیبروز سیستیک، عفونت های تنفسی، درمان بیماری های عفونی در بیمارانی که سیستم ایمنی آن ها تضعیف شده است، مننژیت، پریتونیت، پنومونی، سپتی سمی، عفونت های پوستی و پیشگیری از بروز عفونت پس از اعمال جراحی کاربرد دارد.

فارماكوكينتيك سفتازیدیم

اوج غلظت سرمی دارو یک ساعت پس از تزریق عضلانی به دست می آید. نیمه عمر پلاسمایی دارو حدود ۲ ساعت است که در صورت بروز مشکل کلیوی افزایش می یابد .این دارو در صفرا ترشح می شود. دفع سفتازیدیم عمدتاً کلیوی و از طریق فیلتراسیون گلومرولی است.

موارد منع مصرف سفتازیدیم

در صورت وجود حساسیت مفرط به سفالوسپورین ها، پنی سیلین ها و مشتقات آن ها یا پنی سیلامین یا ابتلای بیمار به پورفیری این دارو نباید مصرف شود.

هشدارها سفتازیدیم

۱- در صورت وجود سابقه حساسیت به پنی سیلین ها و مشکل کلیوی باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲- این دارو ممکن است باعث ایجاد پاسخ مثبت کاذب در آزمون کومبس یا قند ادرار شود.
۳- این دارو ممکن است باعث بروز کولیت پسودوممبران شود.
۴- در بیماران مبتلا به مشکل کلیوی، کاهش مقدار مصرف دارو ضروری است.

عوارض جانبی سفتازیدیم

عوارض ناشی از مصرف این دارو عبارتند از اسهال و به ندرت کولیت وابسته به آنتی بیوتیک، تهوع، استفراغ ، احساس ناراحتی در شکم، سردرد، واکنش های آلرژیک (شامل بثورات جلدی، خارش، کهیر، تب، درد مفاصل و آنافیلاکسی)، اریتم مولتی فرم، نکرولیز سمی پوست، اختلال در آنزیم های کبدی، هپاتیت و یرقان کلستاتیک گذرا.

تداخل دارويي سفتازیدیم

اثر ضد انعقادی وارفارین در صورت مصرف همزمان با این دارو افزایش می یابد.

مقدار مصرف سفتازیدیم

بزرگسالان: مقدار مصرف سفتازیدیم به صورت تزریق عمیق عضلانی، یا وریدی،  ۱گرم و هر ۸ ساعت یا ۲ گرم هر ۱۲ ساعت یک بار است که در صورت وجود عفونت شدید به ۲ گرم هر ۸ تا ۱۲ ساعت افزایش می یابد (مقادیر بیش از ۱ گرم در صورت مصرف به صورت مقدار واحد باید از راه وریدی تزریق شوند). حداکثر مقدار مصرف دارو در بیماران سالخورده۳g/day  است. این دارو در فیبروز سیستیک همراه باعفونت ریوی ناشی از پسودوموناس در بیماران با کلیه سالم به مقدار۱۰۰-۱۵۰ mg/kg/day در ۳ نوبت مصرف می شود. به عنوان پیشگری از عفونت پس ازاعمال جراحی پروستات، مقدار ۱ گرم قبل از القای پی هوشی مصرف می شود که درصورت نیاز پس از برداشتن کاتتر تکرار می شود. این دارو در درمان عفونت های مجاری ادرار یا عفونت خفیف به مقدار ۰/۵-۱ گرم هر ۱۲ ساعت مصرف می شود.
کودکان: در کودکان با سن تا ۲ ماه ۲۵ تا ۶۰ میلی گرمدر ۲ نوبت و در کودکان با سن بیش از ۲ ماه به مقدار ۳۰-۱۰۰ mg/kg/day در ۲ یا ۳ ن.بت مصرف می شود که این مقدار در کودکان مبتلا به مننژیت یا ضعف سیستم ایمنی یا در درمان فیبروز سیستیک همراه با عفونت ریوی ناشی از پسودوموناس تا مقدار ۱۵۰mg/kg/day در ۳ نوبت مصرف می شود. مقدار مصرف دارو در درمان عفونت های ادراری و عفونت های خفیف مانند بزرگسالان است.

اشکال دارویی سفتازیدیم

For Injection:۵۰۰mg
For Injection:۱g
For Injection: ۲g(as pentahydrate)

سلامت و سبک زندگی...

ما را در سایت سلامت و سبک زندگی دنبال می‌کنید

برچسب: سفتازیدیم,ceftazidime, نویسنده: salamatism بازدید: 35 تاريخ: چهارشنبه 26 مهر 1396 ساعت: 13:49

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه